Portret Els Dierckx: van glasblazer tot vrachtwagenchauffeur

Ik zou deze job graag tot aan mijn pensioen doen.

vrijdag 11 december 2020

Els had wat met glas: ze studeerde voor glasinstrumentenmaker en leerde daarna nog een andere stiel in een bedrijf dat glas-in-loodramen restaureerde. Toen dat ophield te bestaan en het duidelijk werd dat maar weinig firma’s zaten te wachten op een glaswerker, besloot Els zich om te scholen. “Eigenlijk hoefde ik niet lang na te denken over wat ik wou. Thuis op ons landbouwbedrijf  reden we vaak met de tractor en mijn zus Maggie was van haar 21e al vrachtwagenchauffeur. Ik had het altijd al een aantrekkelijke job gevonden, maar toen ik zonder werk viel, kwam het er ook echt van om dat te gaan doen.”

Vlotte start

Els stuitte op een lange wachttijd voor de omscholing, tot iemand haar vertelde dat ze ook gratis een veel kortere Individuele Beroepsopleiding (IBO) kon gaan volgen. “Ik heb echt keiveel geluk gehad! Zo’n opleiding krijg je op de werkvloer en het eerste bedrijf dat ik vroeg om mijn werkgever te worden, ging  onmiddellijk akkoord.” Groep Van  Pelt is nu nog steeds Els’ werkgever. Els was trouwens de tweede persoon ooit die in een IBO-traject stapte en de eerste die effectief afstudeerde. De eerste week reed er nog een collega met Els mee, maar de tweede week al trok ze alleen de baan op met haar oplegger. “Dat was super spannend: het rijden zelf, maar ook het feit dat ik vanaf dan alleen beton moest prepareren en dus perfect moest weten hoeveel superplast ik moest toevoegen om het beton vloeibaar te houden. Gelukkig kon ik bij vragen of problemen altijd bellen met de centrale.” Els’ vrienden en familie reageerden allemaal heel positief op haar carrièreswitch. Vooral haar vader en zus vinden het geweldig. De klanten hebben ook helemaal geen probleem met een vrouw achter het stuur. “Er is op de werven altijd wel iemand die mij te hulp schiet om de buis van mijn vrachtwagen te halen. Ik kan het uiteraard ook alleen, maar het is wel tof.”

‘Het allermooiste moment als vrachtwagenchauffeur:
een zonsopgang vanuit de cabine.’

Hoffelijk voor voordringers

Els noemt zichzelf een rustige chauffeur, die altijd haar snelheid aanpast aan de omstandigheden. “Als een automobilist zich er per se tussen wil wringen, dan laat ik hem voor. Voor de rode lichten staan we toch weer gewoon naast elkaar.” Els heeft nooit schrik in de vrachtwagen, maar wanneer er voetgangers of fietsers in de buurt zijn, is ze extra alert. “Als je de Meir moet kruisen en die voetgangers vlak voor je cabine gewoon zonder kijken oversteken, dan houd ik wel altijd mijn hart vast want ze beseffen niet dat ik hen niet zie.”

Tot aan het pensioen

Na 2,5 jaar gaat Els nog altijd elke morgen met heel veel plezier gaan werken. “Er zijn veel aspecten die ik leuk vind aan de job”, vertelt ze. Het feit dat elke dag er anders uit ziet: je komt ’s ochtends toe, maakt je vrachtwagen rijklaar en krijgt dan je dagschema in handen. Dan zijn er ook de collega’s met wie ze een goede band heeft en regelmatig een praatje slaat wanneer ze naar de betoncentrale terugkeert voor een nieuwe lading. Maar het allermooiste moment vindt Els de zonsopgang vanuit haar cabine. “Ik heb jaren in een magazijn gewerkt waar geen daglicht binnenviel, dus nu geniet ik des te meer van dat spektakel. Ik zou deze job graag tot aan mijn pensioen doen.”

TVM Belgium gebruikt cookies o.a. om de website te analyseren en te verbeteren en om ervoor te zorgen dat wij voor u relevante advertenties tonen. Als u doorklikt, gaat u akkoord met het gebruik ervan. Voor meer informatie over onze cookies, klik hier.